සිව් මහ නදී සයුරට එක් වුනා වේ

හිරු සඳු නැගී අවරින් බැස ගියා වේ

අම දම් සුවඳ දසතම පැතිරුනා වේ

බුදු ගුණ මහිම තුඩ තුඩ රැව් දුනා වේ

තෙරුවන් බලෙන් නිදි දන පුබුදුවන්න යි

බුදු හිමි අනුහසින් දම් ඇස ලබන්න යි

ආරද​ විරිය නිති හද තුළ රැඳෙන්න යි

පිය උරුමයේ රැකවරණය ලබන්න යි

සද්ධා සීල ශ්‍රැත චාගය පඥ්ඥා ය​

සක් දෙවිඳුත් වඳී මහ ගුණ සමුදා ය

උපේක්‍ෂාව මෙත් කරුණා මුදිතා ය​

විවරල මඟයි තෙක් බඹු අකනිට්ටා ය

ජාතිය - ජරා - මරණය පරදවන්න යි

අනිත්‍ය - දුක - අනාත්මය දකින්න යි

රාගය - ද්වේෂ - මෝහය දුරු කරන්න යි

සිල් - සමාධි - ප්‍රඥා නිති වඩන්න යි

ඉපදුන සංඛත වෙනස්ව මියෙන්න යි

හේතුවකින් හටගත් ඵල බිඳෙන්න යි

ඵල හටගත් හේතු යළි නොම සැදෙන්න යි

ලෝ දම පසක් කොට සසරින් මිදෙන්න යි

මග අරි අටැඟි වෙත ඒවා පිනැති දන න්

විමසා නුවණ සිව් අරි සත ගැනම නිති න්

සත් තිස් බෝධි ගුණ තුළ සිත නිති වඩමි න්

ලබනට සුවය නිකෙලෙස් නිවනේ පහසි න්

බැහැරින් ලද මිතුරු කළණයි සඟ රුව නේ

කතරක අතරමග හමු උල්පත ලෙසි නේ

සදහම් ස්වාක්ඛාතයි සවනත වැකු නේ

නිති නොපමා වීරිය මිස නැත අන් සර නේ

මේ ගෞතම බුද්ධ රාජ්‍යය යි!!!

සිව් මහා බුදුවරුන් පහස ලද මේ බිමේ
ද්‍රෝණයක් ධාතූන් වැඩ හිඳින මේ බිමේ
ශ්‍රී මහා බෝ රජුන් සිහිල දෙන මේ බිමේ
සදා මට දැනේවා බුදු සුවඳ මේ බිමේ

ත්‍රිපිටකය අකුරු කොට සුරැකගත් මේ බිමේ
අසූහර දහස් රහතුන් හිඳිය මේ බිමේ
පෝය දා බුදු රැසින් එළිය වන මේ බිමේ
සදා මට දැනේවා බුදු සුවඳ මේ බිමේ

සොළොස් තැන් පහස දී බුදුන් වැඩි මේ බිමේ
යමා මහ පෙළහරින් අසිරි පෑ මේ බිමේ
මිහිඳු හිමි දම් සුවඳ පැතිරවූ මේ බිමේ
සදා මට දැනේවා බුදු සුවඳ මේ බිමේ

රහත් මුනිවරුන් නිති ඇවිද ගිය මේ බිමේ
තෙරුවණේ තෙද බලැති අසිරිමත් මේ බිමේ
මිහිරි දම් අමා වැසි ඇද හැලෙන මේ බිමේ
සදා මට දැනේවා බුදු සුවඳ මේ බිමේ ෴෴෴

දුකඳුළු හෙලා නෑඹිලියට සහල් ගරන අම්මේ
නුඹෙ සෙනෙහස සුවඳ දෙදී ගෙනදෙයි සුව​ අම්මේ
දස මසක්ම​ දස දුක් විඳ ලේ කිරි පෙවු අම්මේ
යදිනෙමි වරයක් සදනට සත හට සුව අම්මේ

ආදරයේ උල්පත නුඹ නොවේය මා රාහුල පුතු
අම්මේ
මව් ගුණ සුවඳ හැමදාමත් සිහිලයි තෙදබලැතියි නුඹෙ
අම්මේ
එනමුදු ජරා මරණය ඒ හැම පරයන දුක් සයුරකි
අම්මේ
බුදු පිය උරුමය තුළ පතනෙමි රැකවරණය​ අවසර
අම්මේ

අනවරාඝතයි බියකරු සසර දුකක්මයි අඳුරුයි
අම්මේ
මරු පරදා මගෙ බුදු පියා ජයගති බෝ මැඩ මුල දුක​
අම්මේ
ඒ මඟ අම නිවන් කෙලවර සදා සැපයි නිති සොඳුරුයි
අම්මේ
දෙනවද විවරණ පුතු හට වඩිනට රහතුන් ගත් මඟ
අම්මේ

තුරුලට වී සුව විඳිමින් පමා වෙන්න බැහැ රත්තරං
අම්මේ
මේ ලද ක්‍ෂණය ගිලිහෙනු දී පරදිනු බෑ මේ සටනින්
අම්මේ
පූජා දී සසුනට සැදැහෙන් පිහිටා සරණයෙ තිසරණ
අම්මේ
මං එනතුරු ඉදිකඩ ළඟ නෙත කඳුලින් බලා නොයින්
අම්මේ....... ෴෴෴

ජීවිතය

නොවේ විඳින්නට හෝ විඳවන්නට මුලාවෙන්

නමුදු කරන්නට අවබෝධ

ඇති තතු ඇති සැටියෙන්

ජරා-මරණ, සෝක-වැළපුම්, දුක්-දොම්නස්, සුසුම් ලීම්

ඇතිද ජය ගත් අයෙක්.......

දුවමින් පුරාවට පැය 24

පටන් තේරෙන දා හය හතර

ලුහුබඳිමින් පුහු කාමයන් මස් වැදලි වන්

නොනිම් තරඟයක පැටලී මුලාවෙන් නොමැති ජය කණු

මිරිඟු පසු මුව රැලක් වන්

නොදකිමින් සසරක දුක, අනියත බියකරු…….

ඇතිවූ නිසා හේතුවක් හටගෙන ඇත ඵලයක්

පසක් කරමින් ලෝ දහම නැතිවී යයි ඵලය

නිරුද්ධ වීමෙන් හේතුව

බලන් දෑස් හැර මෑත් කොට මෝහයේ කඩතුරාව

ඇතිද මිදුනෙක් දහමින් හේතු-ඵල

උපන් නමුදු අත් නොවූ ජරා-මරණ.........

තණග දිය බිඳක් වන් ගලා යන දොළක් වන් ජීවිතය

සයුර මත පාවෙනා හිම කඳක් සේම වන් සසර

මැරෙණ ඉපදෙන ලොවක යළිත් නොමසරන්නට

දුරැලා දුරින්ම රාග-ද්වේෂ-මෝහ

අවබෝධයෙන්ම හේතුව

නොම යන්නට යළි ඵලයක් කරා

යාත්‍රා කරන්නට කාල‍යයි

මඟ හැරෙන්නට මත්තෙන් අන්තිම නෞකාව......

අප්‍රමාදව

පෙර කල බුදු රජවරුන් දකින්නැති සදහම් අසමින් සංසාරේ
රහතුන් වැඩි උත්තම මඟ ගන්නට පින් මදි වෙන්නැති මෙතු කාලේ
තෙරුවන් සරණින් කළ පින් මහිමෙන් ලත් ක්ෂණ සම්පත මේ වාරේ
කෙලෙසින් ඉඩදෙනු ගිලිහී යන්නට මෙවරත් අඳ බලයින් වාගේ.....

පෙරේත තිරිසන් අමනුස භවයන් හැකි ද ගණින්නට ආ පාරේ
ඝනඳුරු ලෝ කුඹු නිරයෙ පැසෙන්නැති අනේක කල්පයෙ සංසාරේ
හැඬූ කඳුළු සමුදුරු පරයන්නැති ලත් සෝ තැවුලින් හැම වාරේ
මේ සා බියකරු අනියත සසරක් කිම යළි පතනුව මතු වාරේ.....

දෙව් බඹ සුගතියෙ සැප විඳින්න ඇති ලද විරාමයක දිගු ගමනේ
පින් කෙළවර නිරයට යළි යන්නැති පව් ගෙවනට කළ සංසාරේ
රජ සිටු කුළ වල අන්ථඃපුර මැද සැපයෙන් මත්වී නෙක වාරේ
දුගතිගාමි අකුසල් පුරවන්නැති ලාමක සැප සොයමින් දිවියේ.....

ලද විට දහමත් මිනිසත් භවයත් කළණ මිතුරු බස් සඟ රුවනේ
මන් ද පමා වඩනට බල ප්‍රඥා සීල සමාධිත් මඟ නිවනේ
මොහොතක් විය යුතු නොපමා ලෙස නිවනා ගිනි ගත් හිස හනි හනිකේ
අප්‍රමාදයෙන් වඩනෙමු වීරිය කළ යුතු දෙය කරනට සසුනේ.....