ලැබුවේ අවවාද නොහොබින ආරකය

දුදනන් නිසා විය සෙනසුරු මාරකය

මං පෙර ගියේ වරදින් පිරි පාරකය

ඒ ගිය මඟේ අවසානය පෝරකය

උතුම් ගෞතම බුදු සසුනේ පහස විඳින පින්වත් මිතුරනේ,

මේ අර්ථාන්විත, ළයාන්විත, මධුර පද පේළි අහපු, විඳපු නැති කෙනෙක් ඉන්නව ඇත්තෙ බොහොම කලාතුරකින්නෙ. බලන්න මේ සොඳුරු පද පේළි අතරෙ අසිරිමත් බුද්ධ වචනය ලස්සනට කැටි වෙලා තියෙන අපූරුව. සමහර විට මේකෙ නිර්මාණකරුවන්වත් ඔවුන්ගේ මේ නිර්මාණයට ඒ වගේ අර්ථකතනයක් දෙන්න අදහස් කරන්න නැතුව ඇති. කොහොම නමුත් අද අපේ වෑයම මේ නිර්මාණය අගය කිරීමවත්, ඒකට අළුත් අර්ථකතන දීමට කාලය මිඩංගු කිරීමවත් නෙවේ. ඒ තුළින් අපට ලැබෙන බුදුන් වහන්සේගේ ඒ උතුම් බණ පදය, අසිරිමත් බුදු වදන අපේ ජීවිත සුන්දර කරන, ආලෝකමත් කරන ආකාරය ගැන මොහොතක් කතා කරන්න යි.

"භාග්‍යවතුන් වහන්ස, මට නම් හිතෙන්නෙ මේ බුද්ධ ශාසනයෙන් හරි අඩක්ම රඳා පවතින්නේ කළ්‍යාණමිත්‍රයින් මත යි කියලයි. ඔවුන්ගේ කළ්‍යාණ වූ ඇසුර මත යි කියලයි."

එක වකරට බණ පද 60,000 ක් ධාරණය කරගැනීමට තරම් අසිරිමත් මතක ශක්තියකින් හෙබි වූ, ධර්ම භාණ්ඩාගාරික අනඳ මහ තෙරුන් එහෙම පවසත්දි බුදුරජාණන් වහන්සේ වදාරණවා....

"හා... හා..... ආනන්ද, එහෙම කියන්න එපා. හරි අඩක් නෙවෙයි, මාගේ මේ මුළු ශාසනයම මුළුමනින්ම රඳා පවතින්නේ ඒ සුන්දර වූ කළ්‍යාණ මිත්‍රයන් මතමයි. ඔවුන්ගේ පරම කළ්‍යාණ වූ ඇසුර මතම යි."

ලෝක නාථ වූ බුදුවරයකු ඒ අයුරින් පවසත්දි, 'කළ්‍යාණමිත්‍රයා' කියන්නෙ කවුද කියලවත් දන්නෙ නැති අය 'බෞද්ධ' අප අතරෙම කොයිතරම් නම් ඉන්නවද..... ඉතින් අබෞද්ධ අය ගැන කවර කතා ද....? බලන්න මේ අය කොයි තරම් අවාසනාවන්ත ද කියල. නමුත් ඒ අයට චුට්ටක් හරි හිතන්න පුළුවන් කම තියෙනවනම්, හරි විදියට නුවණ මෙහෙයවන්න හැකියාව තියෙනවනම් ප්‍රමාද නොවී..... වාසනාවට අත පොවන්න තවමත් ඒ අයට අවස්ථාව තියෙනවා.

අපි මේ ජීවිතය ගත කරන්නෙ තනියම නෙවෙයි නෙ. දහසක් දෙනා අපි අසල ඉන්නවනෙ. විවිධාකාරයේ අය..... යාළු මිත්‍රයො, නෑදෑයො, සහෝදර සහෝදරියො.... ඒ දන්න අය ඇරුනහම නොදන්න නමුත් අපට නිතර මුණගැහෙන පිරිස..... ප්‍රමාණ කරන්න හැකි වේවි ද මෙච්චරයි කියලා....? මේ අයගෙ ගති ගුණ, සිතිවිලි කොයිතරම් නම් විෂමාකාර ද.....? අපිත් ඔය අතරෙ ගැවසෙන තවත් එක විෂම චරිතයක්නෙ. අපි බොහෝ දෙනෙක් දන්න, ඒත් හැංගුන කාරණාවක් මෙතන තියෙනවා. අපේ මේ චරිතය, අපි කරන කියන සියළු දේ මෙහෙයවන්නේ, ආරම්භය ලබා දෙන්නේ මේ අපි දැන් කතාකරපු විෂමකාරී සමාජයෙන්. දැන් කෙනෙක් තර්කයක් ගේන්න පුළුවනි සියළු දේ මෙහෙයවන්නේ 'සිත' කියලා. මුලා වෙලා ගැටෙන්න එපා....... එයාට එහෙම හිතුනේ මේ මායාකරී හිත 'මම' ය කියල අල්ලගත්ත නිසා. මේ හිත ඔයාටවත් මටවත් අයිති නැහැ. ඒකට වෙනම අයිතිකාරයෙන් ඉන්නව. මේ ඒහි ඵස්සික වූ ධර්මය තුළට ඇවිත් බලන්න..... ඒ අයිතිකාරය ඔබට මුණගැහේවි. නිතර නිතරම.......

අපි හැමෝම අහල තියෙනවනෙ අර කන්දෙන් පහලට වැටුනු ගිරා පැටව් දෙන්නගෙ කතාව. එක්කෙනක් වැටුන තාපස ආශ්‍රමයක් ලඟට. අනිත් එක්කෙනා වැටුනෙ හොරු රංචුවක් හිටිය තැනට..... මතකනෙ කතාවෙ ඉතුරු ටික. අපිට වෙලා තියෙන්නෙත් ඔය දේම තමා. අපි මුලින් කතා කරපු අර පද පේළි වල තියෙන්නෙ මිත්‍ර වේශයෙන් ආපු දුසිල්වත් අසත්පුරුෂයන් නිසා පුද්ගලයකුට මේ ජීවිතේ අත්විඳින්න වුන තවත් ඛේදාන්තයක් නෙ. ඔයාලට නිකමටවත් හිතුනද මේ සමහරු නිම්-ඉම් හොයන, නමුත් මේ යන විදියට ගියොත් කවරදාකවත් නිම්-ඉම් හමු නොවන මේ දුක්ඛිත, බියකරු සංසාරේ අපි කී වතාවක් නම් ඒ විදියට පෝරක වලට නියම වෙන්නට ඇති ද කියලා..... බෙලි කැපුම් කාල, වෙඩි පාර කාල, හී පහර කාල කොයි තරම් නම් වාර ගාණක් අපි මිය යන්නට ඇතිද....? මේ අනන්ත සංසාරෙදි කෙනෙක් බෙලිකැපුම් කාලා මියගිය අවස්ථා වලදි පමණක් ගලා ගිය ලේ ප්‍රමාණය සතර මහා සාගර ජලයට වැඩි බවම යි ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වදාළේ. හිතාගන්නත් අමාරුයි වගේ නේද.....? මේ සසර ඒ තරම්ම දුක්ඛිතයි.... බියකරුයි. ඇයි අපට එහෙම වුනේ.....? මේ සත්‍ය වූත්, පරම ගම්භිර වූත් ධර්මය තුළට පැමිණිලා ජීවිතාවබෝධය නොකිරීම මයි හේතුව. මේකෙන් මිදෙන්න තියෙන එකම මාර්ගයත් ඒකම විතරයි.

අපට ගොඩාක් යාළු මිත්‍රාදීන් ඉන්නවනෙ. විවිධ අවස්ථා වල ඒ අය සෑහෙන උදව් කරනවනෙ. මෙයින් කීයෙන් කී දෙනාද අපෙන් නැවත යමක් බලාපොරොත්තු නොවී අපට උදව් කරන්නෙ……... අඩුම තරමෙ ප්‍රශංසාවක්වත් ඒ අය අපේක්ෂා කරනවනෙ. එහෙම නොකලොත් ඒ අයගෙ හිත් නොහොඳ වෙන්නත් පුලුවනි..... දැන් ඔයාල ඔය මායාකාරී මනසත් එක්ක විතර්ක කරන්න යන්න එපා "මම එහෙම නෑනෙ", "අරය එහෙම නෑනෙ", "අපි පිරිසිදු සිතින්නෙ උදව් කරන්නේ" කියල. ඔයාගෙ අපේක්ෂා වලටම ගැලපිලා යන විදියට මනසිකාර සකස් කරල දේවි. මනසේ ස්වභාවය ඒකයි. ඒ නිසා ඒ මත්තේ ගැටෙන්නෙ නැතුව මැදහත්ව කල්පනා කරල බලන්න නිවාඩු පාඩු වෙලාවක. නමුත් කළ්‍යාණමිත්‍රයා ඒ සියළු උපකාර කරන්නෙ කවරදාකවත් කිසිම දෙයක් බලාපොරොත්තුවෙන් නෙවේ. එයාගෙ එකම බලාපොරොත්තුව ඔයාගෙ යහපත විතරමයි. තවත් දෙයක්...... අපේ මුදල් අඩු පාඩුවකදි, ලෙඩකදි දුකකදි, හදිස්සියකදි උදව් කරන අයට 'කළ්‍යාණමිත්‍ර' කියන නම යොදන්න අපි පුරුදු වෙලා ඉන්නවනෙ. මෙහෙම හිතල බලන්න...... ඔන්න ඔයාගෙ අම්මගෙ මරණෙ වෙලාවෙ ඔයා අතේ මුදල් හිඟ වෙලා ඔයාගෙ හිතවතෙක් සියළුම වියදම් දරනවා. හත් දවසෙ දානෙටත් වියදම් දරනවා. දානෙ ඉවරවෙලා මෙන්න ඇරෙනවා බෝතල්….!!! ඒකත් එයා ගානෙ. නොබොන ඔයාටත් බොන්න බල කරනවා (බොන බේබද්දන් ගැන කවර කතාද?)..... දැන් මේ අන්ධබාල පෘථඃජන සමාජයේ ඩෙෆිනිශන් එකට අනුව මෙයත් කළ්‍යාණමිත්‍රයෙක් නේද? බලන්න සැබෑව හා මුලාව අතර පරස්පරය කොයි තරම් ද කියල.

උතුම් බුදු සසුනක් තුළ පමණක්ම හමුවෙන මේ සුන්දර කළ්‍යාණ මිත්‍ර ඇසුරට පත් වෙන කෙනා කවරදාකවත් අයහපතට, දුසිරිතට යොමු වෙන්නෙ නැහැ. දුගතිගාමී අකුසල් වලින් වලකිනවා. හරි-වැරැද්ද, කුසල්-අකුසල් මනාව අඳුනගන්නවා. ඒ අනුවම ක්‍රියා කරනවා. සුළු වරදෙහි පවා බිය දකිනවා. ප්‍රඥාවන්ත, කළ්‍යාණමිත්‍ර, සත්පුරුෂයින්ගෙන් ගැරහුම් ලබන්න පුළුවන් සියළු පාපී දේවල් වලින් එයා මිදෙනවා. නිවන් මඟට බැස ගන්නවා. සසර පුරාවටම තමන්ට ආරක්ෂාව සලසා ගන්නවා........ වගබලා ගන්නවා දුගතිගාමී නොවන්නට. බලන්න උතුම් කළ්‍යාණමිත්‍ර ඇසුර නිසා කෙනෙකුට ලැබෙන ලාභය......! මිල-මුදල්, යාන-වාහන, ඉඳුම්-හිටුම්, ගරු-බුහුමන් වගේම සැලකිලිත් අපට ඕන තරම් බාහිර ලෝකයෙන් ලැබෙනවනෙ. හතුරකුගෙන් උනත් අපට මේ දෙවල් ලැබෙන්න පුළුවන් මිතුරු වෙසින්. නමුත් සසර පුරාවටම ඔබට ආරක්ෂාව, සැපය සලසන උතුම් දහම ආදරයෙන් කියල දෙන්නෙ, ඒ දහම් මගට ඔබව යොමු කරවන්නෙ, ඔබව වරදින් මුදවලා සුමඟට යොමුකරවන්නේ බුදු සසුනක් තුළ පමණක්ම හමුවන ඒ උතුම් කළණමිතුරා ම පමණයි.

කළ්‍යාණමිත්‍රයා කියන්නේ අපට ජීවිතාවබෝධය සඳහා වූ චතුරාර්ය සත්‍ය ධර්මය කියා දෙන, ඒ ධර්මය තුළ අපව පිහිටුවන, වරදින් මුදවන, ධර්ම මාර්ගය කියාදෙන උතුම් පුද්ගලය යි. එවන් වූ කළ්‍යාණමිත්‍රයින් මේ ලෝකයේ අති දුර්ලභ බවමයි උතුම් බුද්ධ දේශනාව. ඉතින් ඒ උතුම් කළ්‍යාණමිත්‍රයින් ඒ විදියට ධර්මය කියා දෙනකොට අපට හැකියාව, උනන්දුව වගේම ‘පින’ තියෙන්න ඕන ඒ ස්වාක්ඛාත වූ ධර්මය ගැන සිත පහදවාගෙන, නුවණින් කල්පනා කරල, තමා තුළට පමුණුවා ගන්න. අන්න ඒ කෙනා කළ්‍යාණමිත්‍ර ආශ්‍රයෙන් නියම ඵල ප්‍රයෝජන ගත්ත කෙනෙක් වෙනව. බුද්ධ ශාසනයක් තුළ තමාට යමක් කර ගත්ත කෙනෙක් වෙනව…….. ඒ උතුම් කළ්‍යාණමිත්‍රයා නිසාම යි…… ඔහුට - ඇයට පිං සිදුවන්නට.

පවිටු මිතුරු හැම ඇසුරෙන් දුරු වී

කළණ මිතුරු මඟ පෑදේ වා……!!!

‘සිහිය පිහිටුවීම අවබෝධයට මඟ යි’

ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ගේ අවබෝධය අදහාගන්න, ඒ ධර්මය අදහාගත්ත කෙනා ගේ ස්වභාවය මොකක්ද? ඉවසීම, ඉවසීමෙන් යුක්ත ව මොකක් ද එයා කරන්නේ? එයා ඉවසීමෙන් යුක්ත ව මේ දහම පුරුදු කරන්න පටන් ගන්නවා. එතකොට එයා කවුද?..ධර්මය පුරුදු කරන කෙනා. යමක් පුරුදු කරන්න පුරුදු කරන්න එයා තුළ ඇති වන ධර්මතාව මොකක් ද? යමක් පුරුදු කරන්න කරන්න ඒ පුරුදු කරන්නා වූ දේ පිළිබඳ වැටහීමක් ඇති වනවා. ඒ පුරුදු කරන්නා වූ දේ සම්බන්ධයෙන් ප්‍රත්‍යක්ෂ බවක් ඇති වනවා.

දැන් ‘මේක යි නිවන් මඟ‘ කියල යම් කෙනෙක් දැන ගත්තොත් එයා තුළ තිබුණු භය දුරු වෙයි ද, වැඩි වෙයි ද? දුරු වෙනවා. එයා නිර්භය බවට පත් වෙනවා. භය දුරු වීමත් එක්ක එයා තුළ ප්‍රමුදිත බව හට ගනියි ද නැද්ද? හට ගන්නවා. එයා සුවපහසුවට පත්වෙයි ද නැද්ද? සුව පහසුවට පත් වෙනවා. එතකොට එයා පිළිවෙළකට ඒ භාවනා පුරුදු කරගන්න දක්ෂ බවක් ඇති කරගන්නවා. ඒනිසා අපි සතිපට්ඨානය කෙරෙහි පැහැදීමක් ඇති කරගන්න කල්පනා කළ යුතුයි.කැමැති විය යුතු යි. ඒ සඳහා වෑයම් කළ යුතු යි.

ඒ සඳහා මොකක් ද අපි කළ යුත්තේ...කළ්‍යාණ මිත්‍ර ඇසුර ඇති කරගන්න කැමැති වන්න ඕන. වෑයම් කරන්න ඕන.ඒ විදියට කළ්‍යාණ මිත්‍ර ඇසුර අපි ඇති කරගත්තොත් අපිට පුළුවන්කම ඇති වෙනවා. සතිපට්ඨානය කෙරෙහි පැහැදීමක් ඇතිකර ගන්න. අන්න එසේ සතිපට්ඨානය කෙරෙහි පැහැදීමක් ඇති කරගන්න කෙනා සතුටු සිතින් වාසය කරනවා. නැවුම් සිතින් වාසය කරනවා. එයා ගේ ජීවිතේ සුන්දර යි. අසුන්දර බව දුරු වන්න පටන් ගන්නවා. එයාට සංසාරෙ තිබුණු මහත් වූ බිය පහ වන්න පටන් ගන්නවා. ඒක ධර්මතාවයක්. අද්භූත දෙයක් නොවෙයි. මායාවක් නො වෙයි. සිද්ධ වන දෙයක්. එතෙන්ට එන්න අපි කවුරුත් කැමැති වෙන්න ඕන.

බලන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ අපිට පෙන්වා දුන්නේ, මේ වනාහී එක ම මඟ බවයි. සිතේ පිරිසුදු භාවය ඇති කරගන්නත්, දුක් දොම්නස් දුරු කරගන්නත්, සිතේ ශෝක කරන තැවෙන ගතිය දුරු කරගන්නත්, විශේෂ ඤාණය ඇති කරගන්නත් නිවන අවබෝධ කරගන්නත් එක ම මඟ සතිපට්ඨානය යි. මෙන්න මේ ධර්මය කෙරෙහි විශ්වාසය උපදවා ගන්න බලන්න. අන්න එතකොට අපි තුළ නිර්භය භාවය ඇති වෙයි. නිසැක බව, සැක රහිත බව ඇති වෙයි. මේ සිතේ ඇල් මැරුණු බව දුරු වෙලා යයි.අලසකම දුරු වෙලා යයි.එයාට පුළුවන් ප්‍රමුදිත භාවයෙන් යුක්ත ව වාසය කරන්න.

දැන් අපට සතිපට්ඨානය කෙරෙහි පැහැදීමක් ඇති වුණොත් ඒ පැහැදීම කුමක් පිණිස ද ඇති වුණේ? සතිපට්ඨානයට පහදින කෙනාගේ පැහැදීම කුමක් උදෙසා ද ඇති වන්නේ? නිවන් මග කෙරෙහි යි. නිවන් මගට යි එයා පහදින්නේ. සතිපට්ඨානයට පැහැදුණොත් ඒ පැහැදීම කුමකට ද? නිවන් මඟට හතර වන ආර්ය සත්‍යයට තමයි පහදින්නේ. එතකොට එක ආර්ය සත්‍යයකට පැහැදුනොත් යම් කෙනෙක්, එයා ආර්ය සත්‍ය හතරට ම පහදිනවා නේ ද? සතිපට්ඨානය කෙරෙහි පැහැදීමක් ඇති වුණොත් එයා ආර්ය සත්‍ය කෙරෙහි තමයි පැහැදීමක් ඇති කරගන්නේ. එතකොට ආර්ය සත්‍ය කෙරෙහි පැහැදීමක් ඇති වුණොත් එතන ශ්‍රද්ධාව නේ ද තියෙන්නේ ? එතකොට එයා ශ්‍රද්ධාවට ඇවිල්ල නේ ද?

එහෙනම් , සතිපට්ඨානය කෙරෙහි පැහැදීමක් ඇති කරගත්තොත් අපි ලොකු දෙයක් කරගත්තා වෙනව නේ ද? එහෙනම්, අපි ඇස් නැති අය අත පත ගාන්න වගේ හිස් වැඩ කරන්න හොඳ නෑ නේ ද? ඇස් නැති අය එහෙ මෙහෙ අත පත ගගා බලනවා. “අනේ මොකක්ද මේ.? කොහෙද ඉන්නේ කියල, ඒ වගේ හිස් වැඩ කරන්න එපා. හොඳට ඇස් තියෙන අය ආලෝකය තුළ හොඳින් දැකල දේවල් තෝර බේර ගන්නේ යම් සේ ද, ඒ වගේම මේ පිරිසුදු ව පෙන්වා දී තිබෙන සතිපට්ඨානය කෙරෙහි විශ්වාසයක් ඇති කර ගන්න වෑයම් කරන්න. ඒ සඳහා කැමැති වෙන්න. නැවත කියවන්න ඒක.කියවලා බුදුරජාණන් වහන්සේ වදාළ ඒ දහම කෙරෙහි පැහැදීම ඇති කරගන්න. “

සතිපට්ඨානය කෙරෙහි විශ්වාස කළා කියල විචිකිච්ඡාව එක පාරට නැති වන්නේ නැති වෙයි. මේ දහම අදහාගන්න. එහෙම අදහගත්ත කෙනා කලබල නොවී ඉවසීමෙන් මේක කරගෙන යනවා. එසේ කලක් පුරුදු කරනකොට එයා යමක් ද විශ්වාස කළේ, යමක් ද අදහාගත්තේ , අන්න ඒ දේ එයාට ප්‍රත්‍යක්ෂ වන්න පටන් ගනියි. අන්න එතකොට එයා තුළ යම් සැකයක් තිබුණ නම් ඒ සැකය ටික ටික දුරු වන්න පටන් ගනියි.
යම් කලක දී එයා අදහගත්ත යම් දහමක් තියෙනවා නම් ඒක සම්පූර්ණයෙන් ප්‍රත්‍යක්ෂ වෙයි. තව කෙනකුට ඒක අයින් කරන්න බැරි විදියට තහවුරු වෙයි. අන්න එදාට විචිකිච්ඡාව නිරුද්ධ යි. ආයෙ කිසි දවසක විචිකිච්ඡාව හටගන්නේ නෑ.

දහම අදහගත් පමණින් විචිකිච්ඡාව නිරුද්ධ වනව ද? නෑ. ඒ ධර්මය අදහගන්නවා කියන්නේ මොකක් ද? සතිපට්ඨානය මෙය ම යි හරි, මෙය ම යි මාර්ගය ‘කියලා අදහා ගැනීම.සතිපට්ඨානය කෙරෙහි විශ්වාසයක් ඇති කරගැනීම පැහැදීම ඇති කරගත්ත කෙනා ටික ටික මේ සතිපට්ඨානයේ පෙන්වා දී තිබෙන ධර්ම කාරණා පුරුදු
කරන්න, පටන් ගන්නවා.

ධර්මය පුරුදු කරන්න නම් අප තුළ තිබිය යුතු ගුණය මොකක්ද? ඒ ධර්මය, කෙරෙහි තිබුණු සැකය බැහැර කරල තියෙන්න ඕන. ඒ ධර්මය කෙරෙහි විශ්වාසයක් නැත්නම් අපි පුරුදු කරයි ද? නෑ. සැකය තියාගෙන ම පුරුදු කිරීමෙන් අපේක්‍ෂා කරන ප්‍රතිඵලයෙන් අංශුවක් වත් ලබාගන්න බෑ. ඔන්න කෙනෙක් “හොඳයි අපි කරල බලමුකො.” කියල පටන් ගන්නවා. එයාට ඒ ප්‍රතිඵල ලැබෙයි ද?...එයා ඒ ටෙස් කරන්න බලන්නේ. ටෙස් කරල කවදාවත් මේ ධර්මයෙන් ප්‍රතිඵලයක් ලබා ගන්න බෑ. අත් හදා බැලීම ළඟ තියෙන්නේ, සැකය, විචිකිච්ඡාව . ඒ නිසා සැකය බැහැර කරන්න.

ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ගේ අවබෝධය අදහාගන්න, ඒ ධර්මය අදහාගත්ත කෙනා ගේ ස්වභාවය මොකක්ද? ඉවසීම, ඉවසීමෙන් යුක්ත ව මොකක් ද එයා කරන්නේ? එයා ඉවසීමෙන් යුක්ත ව මේ දහම පුරුදු කරන්න පටන් ගන්නවා. එතකොට එයා කවුද?..ධර්මය පුරුදු කරන කෙනා. යමක් පුරුදු කරන්න පුරුදු කරන්න එයා තුළ
ඇති වන ධර්මතාව මොකක් ද? යමක් පුරුදු කරන්න කරන්න ඒ පුරුදු කරන්නා වූ දේ පිළිබඳ වැටහීමක් ඇති වනවා. ඒ පුරුදු කරන්නා වූ දේ සම්බන්ධයන් ප්‍රත්‍යක්ෂ බවක් ඇති වනවා. තමා තුළ උපදින වැටහීමක් ඇති වනවා. ප්‍රත්‍යක්ෂ කියල කියන්නේ ඒක යි.තමා තුළ ම ඒ සම්බන්ධ වැටහීමක් ඇති වනවා. පුරුදු කරන්න කලින් මොකක්ද තිබුණේ තමා තුළ ...? තිබුණ ද වැටහීමක් ? නෑ. කලින් මොකක්ද තිබුණේ? කලින් විශ්වාසයක්, අදහගැනීමක් තිබුණේ. ඒ ධර්මය අදහා ගන්නවා. අදහගත්තට පස්සේ ඉවසීමෙන් පුරුදු කරනවා. ඒ විදියට
පුරුදු කරනකොට මොකක් ද ඇති වෙන්නේ...? පුරුදු කරනකොට තමා තුළ ම ඒ පිළිබඳ වැටහීමක් ඇති වෙනවා. ඒකට මොකක් ද කියන්නේ? ප්‍රත්‍යක්ෂය. තමාට ම ඒක තහවුරු වෙනවා. ‘මේක ඇත්ත යි’ කියලා, ‘මේක සත්‍ය යි’ කියල තහවුරු වෙනවා.

යම් කලක දී අපි ඒ අදහාගත්ත දේ පිළිබඳ පරිපූර්ණ විශ්වාසයක්, ප්‍රත්‍යක්ෂ වැටහීමක් අප තුළ ඇති වනවා. අන්න එදාට විචිකිච්ඡාව සදහට ම නිරුද්ධ යි. ආයි එන්නෙ නෑ. ඒක සිදු වන්නේ භාවනාව තුළ. ඒක සිදු වන්නේ සිහිය දියුණු කිරීමෙන්. එහෙනම් සිහිය දියුණු කරගන්න නම් සිහිය උපදවා ගන්න ඕන නේ ද?...මොකක් මත ද සිහිය උපදවා ගන්නේ..?සතිපට්ඨාන අරමුණු මත.මොකක් මත ද සිහිය දියුණු කරන්නේ? සතිපට්ඨාන අරමුණු මත. සතිපට්ඨානය කෙරෙහි අප තුළ විශ්වාසයක් තිබුණොත් තමයි, ඒ මත පිහිටා සිහිය දියුණු කරගන්නේ. අන්න එතකොට, ආර්ය සත්‍ය කෙරෙහි නො සෙල්වෙන ප්‍රසාදය ඇති කරගන්නට අපට අවස්ථාවක් උදාවෙයි.

භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් පෙන්වා දී තිබෙන ඒ උතුම් නිවන් මඟ, සතර සතිපට්ඨානය කෙරෙහි බලවත් වූ පැහැදීම ඇති කරගැනීමට වාසනාව, ශක්තිය ධෛර්යය උදාවේවා...! ඒ සඳහා කළ්‍යාණ මිත්‍ර ඇසුර ඇති කරගන්නත් දියුණු කරගන්තත් හැකියාව, ධෛර්යය, වාසනාව ඔබටත් උදාවේවා......! කියලා ආශිර්වාද කරනවා.